شال ساللاماق» يا «باجالئق» از جمله سنت‏هاي قديمي آذربايجاني‏ها در چهارشنبه‏ي آخر سال محسوب مي‏شود.


به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)،منطقه آذربایجان شرقی، برخي از جوانان و نوجوانان آذربايجاني با برداشتن شال يا توبره‏اي در چهارشنبه سوري خود را براي اجراي اين رسم قديمي آماده مي‏كنند و اغلب با تاريكي هوا به خانه‏ي دوست و آشنا و فاميل و حتا ديگران مي‏روند و شال خود را آويزان مي‏كنند؛ به طوريكه ديده نشوند.


در گذشته اكثر خانه‏ها در سقف دريچه‏اي براي تهويه داشتند و معمولا شال از آن قسمت آويزان مي‏شد؛ تا صاحبخانه هديه‏اي را در آن بپيچد. اما امروزه اين رسم حالتي ديگر يافته است. براي مثال در را مي‏كوبند و وقتي صاحبخانه در را باز كرد بدون ديده شدن بخشي از شال را به داخل خانه در حاليكه‏ي گوشه‏ي شال را در دست دارند، در را به روي صاحب‏خانه مي‏بندند و بعد از گرفتن هديه شال را برداشته فرار مي‏كنند.


هديه‏ي گذاشته شده در داخل شال مي‏تواند چيزهاي مختلفي باشد كه از آن جمله مي‏توان به انواع شيريني و آجيل چهارشنبه سوري و ميوه و ... اشاره كرد.


شهريار نيز در اثر ماندگار حيدربابايه سلام خود به اين آيين سنتي اشاره داشته است:

بايرامي دي گئجه قوشي اوخوردي

آداخلي قئز بيك جورابين توخوردي

هر كس شالئن بيرباجادان سوخوردي

آي نه گوزل قايدادي شال ساللاماق

بيك شالئنا بايراملئقئن باغلاماق

شال ايسته‏ديم منده ائوده آغلادئم

بيرشال آلئب تئز بئليمه باغلادئم

غلام گيله قاشدئم شالي ساللادئم

فاطمه خالا منه جوراب باغلادي

خان ننه‏مي يادا سالئب آغلادي